اصل چهارم از اصول سته ایمان - ۶
با تمامی وجوهیكه در بیان تفاضل انبیا گفته شد و اینكه معجزاتش را بجز از عالم السّروالخفیات كسی شمار نمیتواند كرد و اینكه دینش بهترین ادیان و شریعتش ناسخ شرایع و امتش نكوترین امم انبیاست علیه وعلیهم الصلوة والتحیّات امّا در امت مرحومه اش اولیا را بر سائر امت و آل و اصحابش را بر جمیع اولیا شرف است و در میان همه حضرت زیبنده مسند خلافت صدیق اكبر امام الائمه ابوبكر بن ابی قحافه رضی الله عنهما بعد از خیل انبیا بهترین اوّلین و آخرین اولاد آدم و خلیفه اول است و پیش از زمان نبوت هم بعین عنایت الهی ملحوظ و از و سمت كفر و ضلال محفوظ بوده است بعد ازو خلیفه دویم فاروق اعظم برگزیده ایزد وهاب امام عمر بن خطاب رضی الله عنه بعد ازو خلیفه سیوم مجمع البر و الاحسان و منبع الحیاء و الایمان ذی النورین امام عثمان بن عفان رضی الله عنه بعد ازو خلیفه چهارم مظهر العجائب مصدر الغرآئب اسد الله الغالب علی بن ابی طالب رضی الله عنه بعد ازو خلیفه پنجم قرّة العین مصطفی خلف ارشد مرتضی امام حسن مجتبی رضی الله عنه
آفات نكاح - ۱
و اما آفات نكاح سه است: آفت اول- آنكه: باشد كه از طلب حلال عاجز بود- خاصه در چنین روزگار- و باشد كه بسبب عیال در شبهت افتد یا در حرام، و آن سبب هلاک دین وی بود و آن عیال وی، و هیچ فضیلت این را جبر نكند، كه در خبرست كه: «بنده را به نزدیک ترازو بدارند- و ویرا اعمال نیكو بود، هر یكی چند كوهی پس وی را بپرسند كه: عیال را از كجا نفقه كردی؟ و ویرا بدین بگیرند، تا همه حسنات وی بشود بدین سبب، آنگاه منادی كنند كه: این آن مردست كه عیال وی جملهٔ حسنات وی بخورد و وی گرفتار شد»؛ و در اثرست كه: «اول كسی كه در بنده آویزد بقیامت، عیال وی باشد، گوید: بار خدایا انصاف ما از وی بستان كه ما را طعام حرام داده است و ما ندانستیم، و ما را آنچه آموختنی بود نیاموخت تا در جهل بماندیم».